Því fer sem fer

Forystufólki stjórnmálaflokkanna ásamt þáttastjórnendum tókst að komast í gegnum formannaþáttinn á RÚV í kvöld án þess að minnast á ástæður kosninganna. Formönnum annarra flokka tókst að láta sem ekkert væri þó þeir Bjarni Benediktsson og Sigmundur Davíð Gunnlaugsson væru með þeim í þættinum. Þeir ræddu við þá um hin ýmsu mál líkt og kosningarnar hefðu átt sér eðlilegan aðdraganda.
En stóru mál þessara kosninga eru hvorki loftslagsmál, menntamál, vegamál né skattamál, svo dæmi séu tekin. Það þýðir samt ekki að þessi mál og fleiri séu ekki stór mál sem skipti okkur öll miklu máli til framtíðar. Aldeilis ekki.

Furðulegt viðtal við fræðimannn um skattamál

Ég varð eiginlega furðu lostinn að lesa þetta viðtal við Ásgeir Jónsson, dósent í hagfræði, í dag. Svo ég las það aftur og varð þá til viðbótar fyrir vonbrigðum. Ég hef lesið margt af því sem Ásgeir hefur skrifað um efnahagsmál í gegnum árin og stundum þótt til þess koma sem hann hefur látið frá sér. En það er tæplega hægt að hugsa sér að þarna tali hann sem fræðimaður með þekkingu á skattamálum. Er honum t.d. ókunnugt um að við skattlagningu er ekki aðeins horft til tekjuöflunar heldur og ekki síður jöfnunar, jafnræðis og sanngirnis? Er honum ókunnugt um að millitekjuhópar og fólk með þaðan af lægri tekjur greiðir nú þegar hlutfallslega mest til samfélagsins?

Vanmat á spilltum Íslenskum stjórnmálamönnum

Petro Poroshenko forseti Úkraínu
Kim Jong UN einræðisherra í Norður Kóreu
Teodoro Obiang Nguema Mbasogo forseti Gíneu
Narendra Modi leiðtogi Gujarat og fyrrverandi forsætisráðherra Indlands
David Cameron fyrrverandi forsætisráðherra Bretlands
Khalifa Bin Zayed AL Nahyan forseti Sameinuðu Arabísku furstadæmanna

Þessir stjórnmálamenn eru allir sagðir vera minna spilltir en sá Íslendingur sem hæst skorar á spillingarlistanum.

Dramb er falli næst.

Mér sýnist sem fleiri flokkar geri nú út á persónudýrkun en oft áður. Lengst af var pólitísk persónudýrkun hluti af eðlilegri kosningabaráttu hægrimanna en nú virðist þetta ná yfir sviðið allt. Leiðtogarnir eru teknir út fyrir sviga og á köflum mætti halda að aðrir skipti litlu sem engu máli. Það er engu líkara en kosningarnar séu að snúast upp í keppni á milli einstaklinga frekar en annað. Það er vont og leggst illa í mig. Persónudýrkun er veikleikamerki hópsins og beinir athyglinni frá meginatriðum í átt að hinum dýrkaða sem hafinn er yfir eðlilega gagnrýni. Persónudýrkun grefur því undan lýðræðislegu starfi.
Af langri reynslu hef ég komist að því að það hefur aldrei reynst innistæða fyrir persónudýrkun. Enginn sem á vegi mínum hefur orðið og hefur ýmist hafið sig yfir aðra eða verið settur á stall og dýrkaður hefur átt innistæðu fyrir því.
Dramb er falli næst.

Nýtt og glæsilegt skip

Cuxhaven NC 100 kom úr sinni fyrstu veiðiferð til Akureyrar í gær. Þetta er glæsilegt skip í alla staði, öflugt og vel búið til veiða og vinnslu. Cuxhaven er annað af tveim sem smíðað er fyrir DFFU dótturfélag Samherja og verður síðari skipið tekið í notkun á næstu vikum. Smíði skipanna er hluti af gríðarlegum fjárfestingum Samherja sem ég hef áður skrifað um.
Áhugafólk um ný og falleg skip ætti að láta það eftir sér að kíkja niður að höfn á Akureyri og líta dýrðina augum.
​Hér má sjá aðra og betri mynd af þessu glæsilega skipi.

Þeim verður ekki breytt

Í hvert sinn sem sjálfstæðisflokki eða framsókn tekst að klúðra málum (sem gerist oft)  fara stjórnmálamenn úr öðrum flokkum oft að tala um að nú þurfi stjórnmálin að breytast, rétt eins og að ruglið sé þeim að kenna. Þetta er auðvitað fásinna og fyrst og síðast til merkis um lítið pólitískt sjálfstraust þeirra sem þannig tala.
Hvorki sjálfstæðisflokkurinn né framsókn munu breytast þótt aðrir flokkar geri það. Það er algjörlega ástæðulaust fyrir aðra flokka að fara í naflaskoðun þó þessir tveir flokkar séu gegnsósa af spillingu og óreiðan. Þeim er óeðlið tamt og verður ekki breytt úr þessu.
Það sem þarf að breytast er að kjósendur hætti að fela þessum tveimur flokkum það vald sem þeir hafa til þessa fært þeim og gert þeim þannig kleift að misnota það í eigin þágu.
En það mun tæplega breytast.

 

Þetta er allt frekar kreisí

 Í dag eru tvær vikur til kosninga og línurnar byrjaðar að skýrast frekar en áður. Sjálfstæðisflokkurinn og klofningsframboðið Viðreisn virðast samanlagt ætla að ná upp undir þriðjungi atkvæða ef marka má kannanir. Það er allt of mikið.

Framsóknarflokkurinn og klofningsframboðið hans verða ekki langt frá því að fá fimmtung atkvæða samanlagt samkvæmt sömu könnunum. Það er líka allt of mikið.

Samanlagt virðast þessi fjórir klofningsflokkar fara nálægt því að safna til sín um eða yfir helmingi atkvæða í kosningunum.

Það lenda allir í einhverju

Mér finnst alveg sjálfsagt að banna alla neikvæða umfjöllun um formenn sjálfstæðisflokksins fyrir kosningar eins og nú hefur verið gert. Það getur bara ruglað fólk. Allir hafa þeir verið drengir góðir og almennilegir við menn og málleysingja. Það er ekki við þá að sakast þó þeir lendi í einhverju óheppilegu af og til. Þannig er bara lífið. Hvað getur Bjarni Benediktsson gert við því þó hann hafi álpast fyrir helbera tilviljun til að færa milljónatugi í heimilisbókhaldinu í örugg skjól rétt fyrir Hrun á meðan aðrir voru ekki eins heppnir? Annað eins hefur nú gerst.
Það lenda allir í einhverju.

Dæmigerð loddaraumræða

Hugmyndir framsóknarmanna um að læsa klónum í lífeyrissjóði launafólks til að nota í allskonar brask er dæmigerð loddaraumræða af þeirra hálfu. Lífeyrissjóðirnir hafa mikilvægu hlutverki að gegna fyrir almenning í landinu. Miklu mikilvægara hlutverki en framsóknarmenn virðast gera sér grein fyrir. Líferyissjóðir eiga að tryggja launþegum lífeyri við starfslok. Þeir eiga að liðsinna launþegum við áföll á lífsleiðinni. Lífeyrissjóðirnir eru eign launþega, samtryggingarsjóður þeirra þar sem launþegar axla ábyrgð hverjir á öðrum. Það er merkilegt að þeir sem hafa beitt sér hvað harðast fyrir lækkun skatta á auðmenn og fyrirtæki á undanförnum árum skuli nú ásælast lífeyri launafólks til að geta efnt kosningaloforð sín. Með því skerða þeir réttindi launafólks og grafa undan samfélagi samábyrgðar.
Látið lífeyrissjóðina í friði.

Á ekkert að tala um Icesave?

Er ekki tilvalið að ræða aðeins um Icesave núna í aðdraganda kosninga? Það mætti t.d. taka fyrir síðasta samninginn sem gerður var við Breta og Hollendinga, þennan sem aldrei var lagður fyrir þing eða þjóð. Þennan sem kostaði aukalega ríflega 50 milljarða króna umfram það sem áður hafði verið samið um. Samninginn sem tæmdi hverja einustu krónu úr tryggingasjóði innstæðueigenda. Samninginn sem gerður var af þeim Sigmundi Davíð Gunnlaugssyni og Bjarna Benediktssyni og kom aldrei fyrir almenningssjónir.
Það er líklega um nóg annað að tala.

 

Pages

Subscribe to Björn Valur Gíslason RSS